Op diverse sites en ook op de officiële site van de Groene Ronde worden verschillende mogelijkheden aangegeven voor de reis naar Ierland. Iedere optie heeft voor- en nadelen die ieder voor zich maar moet afwegen, ik ga ze hier dan ook niet allemaal opnoemen. De weg die wij heen genomen hebben staat echter nergens beschreven dus wellicht hebben wij een nieuwe route gevonden die iedereen ook in overweging kan nemen.

Voor de terugreis hebben we gekozen voor de snelste manier met het vliegtuig van Dublin naar Amsterdam met Aer Lingus. Voor ons was dat wel spannend daar het de eerste keer was dat wij de fiets hebben meegenomen in het vliegtuig. Voor het fietsvervoer met Aer Lingus is het genoeg om de fiets in te pakken in een fietshoes. Thuis had ik al wel geoefend met lager zetten van zadel en stuur, draaien van het stuur en het verwijderen van de pedalen, de uitvoering in de ingang van het vliegveld te Dublin ging dan ook redelijk makkelijk op de stress van de tijdsdruk na. Gelukkig is het personeel op het vliegveld van Dublin heel behulpzaam en nadat we de fietsen en de bagage netjes hadden ingepakt werden we goed begeleid met het op de juiste plaats afleveren van alle bagage. Alle fietstassen en de tent hebben we in twee Lowland flightbacks en één Ortlieg bagagerol gestopt zodat we niet teveel stuks bagage mee zouden nemen in het vliegtuig. De service op Dublin is overigens veel beter dan op Schiphol in Amsterdam. Onze bagagerollen kwamen vrij snel en op tijd op de bagageband maar de informatie over waar en wanneer de fietsen tevoorschijn zouden komen was heel beperkt. We hebben dit gevraagd aan verscheidene mensen hier, maar niemand wist met zekerheid waar dat zou gebeuren. Uiteindelijk stonden we met andere fietsers te wachten en bleek dat onze fietsen al een tijdje iets verderop om een hoekje klaar stonden.

De heenreis duurde een stuk langer dan de terugreis zeker omdat we ervoor gekozen hadden om dit met twee nachtboten te doen. De Noordzee oversteken doeden we zoals gebruikelijk met de veerboot vanuit onze achtertuin, met DFDS van IJmuiden naar Tynemouth. Vertrek om vier uur van huis en om half zes afvaren uitgezwaaid door familie en vrienden. Om tien uur de volgende morgen fiets je dan in Noord-Engeland. We zijn direct naar het station van Newcastle gefietst en hebben de trein genomen naar Liverpool met TransPennine Express op deze reis moet je wel één keer overstappen, maar in deze treinen is genoeg ruimte om je fiets te plaatsen en gaat het in- en uitstappen vrij makkelijk. Voor de reis naar liverpool kan je overstappen in York of in Manchester. Wij hebben ervoor gekozen om in Manchester over te stapen omdat we daar meer overstaptijd hadden. Nadeel hiervan is dat het in Manchester heel druk is vanwege vele reizigers naar Manchester Airport. Vanaf York heb je die reizigers ook wel, maar dan hoef je in ieder geval niet daar in de drukte in en uit de trein met al je spullen. In Liverpoolheb je even de tijd om wat rond te kijken en wat te ete , daarna steek je de river Mersey over ( is een leuk liedje over gemaakt 'Ferry cross the Mersey') of zoals in ons geval je neemt de metro onder de rivier door. Aan de andere kant in Birkenhead hebben nachtboot naar Belfast genomen. Dit is een vrachtboot die ook passagiers meeneemt, het aparte hier is dat je niet zoals gebruikelijk met je fiets de boot oprijdt, maar de fietsen en je begage gaan in een aprat karretje en worden daarmee de boot op en af gereden. Je wordt zelf met een busje aan boord gebracht en in ons geval werden de fietsen en de bagage als laatste in het ruim gereden. We zaten dus al een hele tijd aan boord en zagen de rij auto's op de kade steeds korter worden, we zagen dat het personeel begon met de boel op de kade af te sluitne en we zagen ondertussen in de verte heel lang het karretje met de fietsen en bagage maar blijven staan op de kade!
Gelukkig konden we de volgende dag om zeven uur gewoon opstappen op onze fietsen en de op weg in Belfast.